Serge Reggiani

Serj Recciani (2 may 1922 – 23 iyul 2004) italyan əsilli fransız müğənni və aktyor idi. O, İtaliyanın Recco-Emiliya şəhərində anadan olub və səkkiz yaşında valideynləri ilə birlikdə Fransaya köçüb. Uzun illər ərzində o, qismən 1980-ci ildə oğlu Stefanın intiharı səbəbindən alkoqolizmdən əziyyət çəkib. Aktyorluq məktəbini (Kino İncəsənəti Konservatoriyası) bitirdikdən sonra Jan Kokto tərəfindən kəşf edilib və müharibə dövründə "Dəhşətli valideynlər" (Les Parents terribles) tamaşasında rol alıb. İkinci Dünya müharibəsi zamanı o, Parisdən ayrılaraq Fransa Müqavimət Hərəkatına qoşulub. Onun ilk tammetrajlı filmi 1946-cı ildə "Gecənin qapıları" (Les portes de la nuit) filmindəki rolu ilə olub. Daha sonra o, "Qızıl dəbilqə" (Casque d'or), "Səfillər" (Les Misérables, 1958), "Hamı evə" (Tutti a casa), "İhbarçı" (Le Doulos), "Bəbir" (Il Gattopardo), "Terrasa" (La terrazza) və "Pianoçu" (The Pianist, 1998) daxil olmaqla 80-ə yaxın filmdə rol alıb. Aktyorluq karyerasında zirvəyə tam çatmasa da, 1959-cu ildə Jan-Pol Sartrın "Altona məhbusları" (Les Séquestrés d'Altona) pyesindəki ifası ilə teatrda böyük uğur qazanıb. Bu arada, 1965-ci ildə, 43 yaşında, Simon Sinyore və onun həyat yoldaşı İv Montanın, daha sonra isə fransız divası Barbaranın böyük köməyi ilə ikinci karyerasına – müğənniliyə başlayıb. Recciani fransız şansonunun ən çox bəyənilən ifaçılarından birinə çevrilib və 40 yaşlarında olmasına baxmayaraq, onun üsyankar və kobud obrazı həm gənc, həm də yaşlı dinləyicilər arasında populyarlıq qazanıb. Onun ən məşhur mahnıları arasında "Canavarlar Parisə daxil oldu" (Les loups sont entrés dans Paris) və Corc Mustakinin yazdığı "Sara (Yatağımdakı qadın)" (Sarah (La femme qui est dans mon lit)) yer alır. Bununla belə, karyerası boyu onun daimi mahnı müəlliflərindən biri Boris Vian (Le Déserteur, Arthur où t'as mis le corps, La Java des bombes atomiques) olub. Onun yeni gənc pərəstişkarları, xüsusilə 1968-ci ildə Fransadakı tələbə üsyanları zamanı onun solçu idealları və antimilitarizmi ilə özlərini eyniləşdirirdilər. Yaşlaşdıqca o, Rimbo, Apolliner və Preverin poeziyasını auditoriyasına yaxınlaşdıraraq, fransız şansonunun ən yaxşı ifaçılarından biri kimi daha çox nüfuz qazanıb. 1995-ci ildə səhhətinin pisləşməsinə və şəxsi çətinliklərinə baxmayaraq, bir neçə konsert verərək səhnəyə geri dönüb; sonuncu konserti isə vəfat etdiyi ilin yazında, 2004-cü ildə baş tutub. Ömrünün son illərində rəssamlıqla məşğul olub və əsərlərindən ibarət bir neçə sərgi təşkil edib. Serj Recciani 82 yaşında, digər məşhur fransız müğənni Saşa Distelin ölümündən bir gün sonra Parisdə ürəktutmasından vəfat edib. O, Monparnas qəbiristanlığında dəfn olunub.